σελφ σερβις - Απόψεις, κρίσεις, αντιρρήσεις

Δευτέρα, 18 Δεκεμβρίου 2017

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Λιανεμπόριο

Απόψεις, κρίσεις, αντιρρήσεις

28 Μαρτίου 2012 | 13:15 Γράφει ο Νικόλας   Παπαδημητρίου Topics: Απόψεις,Συνέντευξεις-Πρόσωπα

Τους προβληματισμούς τους πάνω στο θέμα του Guest Editor, σχετικά με τη ρευστότητα του περιβάλλοντος στην αγορά μας, εκθέτουν τρεις διακεκριμένοι μάνατζερ, οι κ.κ. Νίκος Ευαγγέλου, αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος της Γρ. Σαράντης ΑΕ, Χάρης Φεύγας, Διευθύνων Σύμβουλος της Danone AE, και Αριστοτέλης Παντελιάδης, Διευθύνων Σύμβουλος της Μετρό.

Ο λόγος –λόγος κοινών εμπειριών, αλληλοσυμπληρούμενων ή διαφορετικών εκτιμήσεων και διαφωνιών– τους ανήκει...

Ανασφάλεια και χαλάρωση των κανόνων
Νίκος Ευαγγέλου, αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος της Γρ. Σαράντης ΑΕ

Η αναπροσαρμογή των στόχων είναι κάτι επιβεβλημένο ημέρα με την ημέρα πλέον στη ζωή των επιχειρήσεων. Εμείς, πάντως, στα μεσοπρόθεσμα πλάνα μας καταφέραμε ως τώρα να μην έχουμε αξιοσημείωτες αποκλίσεις.

Αυτό, φυσικά, οφείλεται και στο γεγονός ότι το στελεχικό δυναμικό του ομίλου μας έχει από πρώτο χέρι την εμπειρία της μελέτης των αντιδράσεων της ζήτησης σε πέντε χώρες, μαζί με την Ελλάδα, εξαρτημένες από τον δανεισμό του ΔΝΤ, οπότε προβλέπει και σχεδιάζει τις αντιδράσεις μας, υποθέτοντας σε γενικές γραμμές ορθά την κατάσταση της αγοράς μεσοπρόθεσμα.

Αυτό, βέβαια, κάθε άλλο παρά σημαίνει ότι δεν είμαστε σε διαρκή ετοιμότητα για αναπροσαρμογές. Ίσα-ίσα, στις ημέρες μας η εγκυρότητα της δουλειάς του καθενός μας κρίνεται από την ετοιμότητά του να προσαρμόζει το υποθετικό αρχικό σχέδιο στα πραγματικά δεδομένα, που δημιουργεί η ίδια η ζωή.

Από άποψη προσανατολισμού σε αυτό το ρευστό περιβάλλον, δύο είναι βασικά οι πρόνοιες που πρέπει να έχουν οι επιχειρήσεις του δικού μας μεγέθους: Αφενός τη διάθεση καινοτόμων προϊόντων, κατάλληλων για όλα τα βαλάντια, και αφετέρου την προετοιμασία για επέκταση – ειδικά σε προϊοντικές κατηγορίες όπου οι ανταγωνιστές τους δεν είναι ισχυροί κι ίσως αύριο δεν θα υπάρχουν. Εν προκειμένω η επέκταση μεριδίου και οι εξαγορές συνιστούν την ευκαιρία, την οποία διαμορφώνεις, ώστε η δυσμένεια του περιβάλλοντος σήμερα να λειτουργήσει μακροπρόθεσμα ως πλεονέκτημα υπέρ σου.

Χαλάρωση των κανόνων
Στα μέσα της φετινής χρονιάς, φαντάζομαι, θα είμαστε σε θέση να κάνουμε κάποιες ασφαλέστερες εκτιμήσεις, σχετικά με τις μεσο-μακροπρόθεσμες προοπτικές. Πάντως, στην εξέλιξη του 2012 αναμένεται επιδείνωση για όλη την αγορά. Ελπίζουμε σε κάπως καλύτερες ημέρες από το 2013. Το παρήγορο είναι ότι τουλάχιστον περιορίστηκαν οι φήμες περί ενδεχόμενης πτώχευσης κάποιων αλυσίδων. Μένει να προσαρμοστεί στο σύνολό της η αγορά του οργανωμένου λιανεμπορίου, ακολουθώντας την τάση της βιομηχανίας.

Κι εννοώ ότι πρέπει να υπάρξει μια κάποια αντιστοίχιση μεταξύ των προσπαθειών της βιομηχανίας να κατεβάζει τις τιμές της και των αξιώσεων των αλυσίδων, σχετικά με τα ποσοστά των κερδών τους και των παροχών της βιομηχανίας προς αυτές. Αλλά μάλλον είναι προδιαγεγραμμένο ότι θα υποστούν πρώτα τις πιέσεις των πολύ μεγάλων, των πολυεθνικών προμηθευτών τους, για ν’ αλλάξουν γενικότερα στάση.

Στο μεταξύ, ενόσω εμείς προσαρμοζόμαστε στα νέα δεδομένα, εισάγοντας νέα προϊόντα που ανταποκρίνονται στην κατάσταση της ζήτησης, ας σκεφτούν οι διοικήσεις τους ότι κάποιοι άλλοι προσπαθούν να κερδίζουν όχι από την αύξηση της αγοράς, αλλά από το στραγγάλισμα του εμπορίου...

Στο ίδιο πλαίσιο πιστεύω ότι πλησιάζει ο καιρός που οι αλυσίδες, στο πλαίσιο της προσαρμογής τους στη νέα κατάσταση, θα αντιληφθούν ότι μάλλον ζημιώνονται παρά κερδίζουν όταν υποκαθιστούν τα επώνυμα προϊόντα με private labels των επωνυμιών τους...

Σε τελική ανάλυση η ρευστότητα της κατάστασης, όπως αυτή που ζούμε, οδηγεί και σε χαλάρωση των κανόνων, ώστε όταν θα επανέλθουν τα πράγματα σε φυσιολογικούς ρυθμούς το περιβάλλον ήδη να έχει οριοθετηθεί με νέο τρόπο. Αυτό είναι επόμενο ότι ενισχύει το κλίμα ανασφάλειας σε πολλές επιχειρήσεις...

Ο λόγος –λόγος κοινών εμπειριών, αλληλοσυμπληρούμενων ή διαφορετικών εκτιμήσεων και διαφωνιών– τους ανήκει...

Ανασφάλεια και χαλάρωση των κανόνων
Νίκος Ευαγγέλου, αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος της Γρ. Σαράντης ΑΕ

Η αναπροσαρμογή των στόχων είναι κάτι επιβεβλημένο ημέρα με την ημέρα πλέον στη ζωή των επιχειρήσεων. Εμείς, πάντως, στα μεσοπρόθεσμα πλάνα μας καταφέραμε ως τώρα να μην έχουμε αξιοσημείωτες αποκλίσεις.

Αυτό, φυσικά, οφείλεται και στο γεγονός ότι το στελεχικό δυναμικό του ομίλου μας έχει από πρώτο χέρι την εμπειρία της μελέτης των αντιδράσεων της ζήτησης σε πέντε χώρες, μαζί με την Ελλάδα, εξαρτημένες από τον δανεισμό του ΔΝΤ, οπότε προβλέπει και σχεδιάζει τις αντιδράσεις μας, υποθέτοντας σε γενικές γραμμές ορθά την κατάσταση της αγοράς μεσοπρόθεσμα.

Αυτό, βέβαια, κάθε άλλο παρά σημαίνει ότι δεν είμαστε σε διαρκή ετοιμότητα για αναπροσαρμογές. Ίσα-ίσα, στις ημέρες μας η εγκυρότητα της δουλειάς του καθενός μας κρίνεται από την ετοιμότητά του να προσαρμόζει το υποθετικό αρχικό σχέδιο στα πραγματικά δεδομένα, που δημιουργεί η ίδια η ζωή.

Από άποψη προσανατολισμού σε αυτό το ρευστό περιβάλλον, δύο είναι βασικά οι πρόνοιες που πρέπει να έχουν οι επιχειρήσεις του δικού μας μεγέθους: Αφενός τη διάθεση καινοτόμων προϊόντων, κατάλληλων για όλα τα βαλάντια, και αφετέρου την προετοιμασία για επέκταση – ειδικά σε προϊοντικές κατηγορίες όπου οι ανταγωνιστές τους δεν είναι ισχυροί κι ίσως αύριο δεν θα υπάρχουν. Εν προκειμένω η επέκταση μεριδίου και οι εξαγορές συνιστούν την ευκαιρία, την οποία διαμορφώνεις, ώστε η δυσμένεια του περιβάλλοντος σήμερα να λειτουργήσει μακροπρόθεσμα ως πλεονέκτημα υπέρ σου.

Χαλάρωση των κανόνων
Στα μέσα της φετινής χρονιάς, φαντάζομαι, θα είμαστε σε θέση να κάνουμε κάποιες ασφαλέστερες εκτιμήσεις, σχετικά με τις μεσο-μακροπρόθεσμες προοπτικές. Πάντως, στην εξέλιξη του 2012 αναμένεται επιδείνωση για όλη την αγορά. Ελπίζουμε σε κάπως καλύτερες ημέρες από το 2013. Το παρήγορο είναι ότι τουλάχιστον περιορίστηκαν οι φήμες περί ενδεχόμενης πτώχευσης κάποιων αλυσίδων. Μένει να προσαρμοστεί στο σύνολό της η αγορά του οργανωμένου λιανεμπορίου, ακολουθώντας την τάση της βιομηχανίας.

Κι εννοώ ότι πρέπει να υπάρξει μια κάποια αντιστοίχιση μεταξύ των προσπαθειών της βιομηχανίας να κατεβάζει τις τιμές της και των αξιώσεων των αλυσίδων, σχετικά με τα ποσοστά των κερδών τους και των παροχών της βιομηχανίας προς αυτές. Αλλά μάλλον είναι προδιαγεγραμμένο ότι θα υποστούν πρώτα τις πιέσεις των πολύ μεγάλων, των πολυεθνικών προμηθευτών τους, για ν’ αλλάξουν γενικότερα στάση.

Στο μεταξύ, ενόσω εμείς προσαρμοζόμαστε στα νέα δεδομένα, εισάγοντας νέα προϊόντα που ανταποκρίνονται στην κατάσταση της ζήτησης, ας σκεφτούν οι διοικήσεις τους ότι κάποιοι άλλοι προσπαθούν να κερδίζουν όχι από την αύξηση της αγοράς, αλλά από το στραγγάλισμα του εμπορίου...

Στο ίδιο πλαίσιο πιστεύω ότι πλησιάζει ο καιρός που οι αλυσίδες, στο πλαίσιο της προσαρμογής τους στη νέα κατάσταση, θα αντιληφθούν ότι μάλλον ζημιώνονται παρά κερδίζουν όταν υποκαθιστούν τα επώνυμα προϊόντα με private labels των επωνυμιών τους...

Σε τελική ανάλυση η ρευστότητα της κατάστασης, όπως αυτή που ζούμε, οδηγεί και σε χαλάρωση των κανόνων, ώστε όταν θα επανέλθουν τα πράγματα σε φυσιολογικούς ρυθμούς το περιβάλλον ήδη να έχει οριοθετηθεί με νέο τρόπο. Αυτό είναι επόμενο ότι ενισχύει το κλίμα ανασφάλειας σε πολλές επιχειρήσεις...


Προωθήσεις, καινοτομία και δομή κόστους
Χάρης Φεύγας, Διευθύνων Σύμβουλος της Danone

Ο σχεδιασμός που κάναμε προ διετίας, σε σχέση με τον σημερινό, δίνει την εντύπωση ότι πλέον δουλεύουμε για άλλη χώρα, καθώς οι προτεραιότητες των καταναλωτών άλλαξαν κι αλλάζουν συνεχώς – το ίδιο και οι συνήθειές τους. Είναι πρωτόγνωρη κατάσταση να προτάσσονται, αντί μιας βάσης προβλέψεων στη διαμόρφωση των επιχειρηματικών πλάνων, τα εναλλακτικά σενάρια αντιδράσεων, για να μην πιάνεται η επιχείρηση στον ύπνο. Αλλά ακόμα κι έτσι, επειδή είναι πρακτικά αδύνατο να χαρτογραφηθούν όλες οι λύσεις για κάθε πιθανή εξέλιξη, η πιο ασφαλής πορεία είναι αυτή της διαρκούς εγρήγορσης για άμεσες αντιδράσεις.

Τα όρια του promotion
Οι περισσότερες προμηθεύτριες εταιρείες προσπαθούν να συγκρατούν τις τιμές τους, προκειμένου να γίνονται ελκυστικά τα προϊόντα τους. Αλλά στο βαθμό που αυτό επιτυγχάνεται με πολλά κι έντονα προωθητικά προγράμματα, όπως συμβαίνει στην αγορά των γαλακτοκομικών, μακροπρόθεσμα όχι μόνο δεν μπορεί να λειτουργήσει, αλλά πιθανώς θα οδηγεί σε εκτροχιασμό αυτούς που κάνουν κατάχρηση του promotion. Ήδη ο κλάδος μας έχει την εμπειρία από την εφαρμογή μιας παρόμοιας τακτικής το 2010.

Όντως, η «πίτα» της αγοράς τότε δεν μεγάλωνε, οπότε οι εταιρείες σημείωναν μεγάλες απώλειες, καθώς τέτοιας έκτασης εκπτώσεις, μέσω των προωθήσεων, ήταν αδύνατο να τις υποστηρίξει η κερδοφορία τους. Αλλά και σήμερα, που αυξάνεται έντονα το μερίδιο των προϊόντων ιδιωτικής ετικέτας στην κατηγορία μας, δεν πέφτει σε αξία η αγορά περισσότερο απ’ ότι σε όγκο (πράγματι, η πτώση σε αξία είναι -6% και σε όγκο -7,5%). Με άλλα λόγια, το ό,τι εμφανίζονται συνεχώς νέα φτηνά private labels δεν σημαίνει ότι αυξάνεται η κατανάλωση.

Η δομή του κόστους
Η λύση έγκειται, τάχα, στην αλλαγή του βιομηχανικού κόστους; Έστω ότι η βιομηχανία μείωσε π.χ. το εργατικό της κόστος, το οποίο σ’ εμάς ισοδυναμεί μόλις στο 7% της αξίας των προϊόντων μας. Ακόμα και μια μείωση μισθών κατά 20% θα είχε αμελητέα έκφραση στις τελικές τιμές μας.

Συνεπώς, αλλού πρέπει να αναζητηθεί η διέξοδος κι αυτή, τουλάχιστον στην περίπτωσή μας, ταυτίζεται με την καινοτομία, η οποία μπορεί να προσελκύει τον καταναλωτή από τις όποιες άλλες συγγενικές επιλογές.

Το γεγονός ότι τα προϊόντα μας είναι λειτουργικά και ότι η συγκεκριμένη προϊοντική ομάδα εμφανίζει μεγαλύτερη ανθεκτικότητα στις πτωτικές τάσεις δείχνει ασφαλώς ότι οι καταναλωτές αναγνωρίζουν την αξία των λειτουργικών τροφίμων. 

Δεν αποκλείω μακροπρόθεσμα ότι θα δούμε αλλαγές στη δομή του κόστους των προϊόντων. Δεδομένου ότι μεγάλο μέρος του κόστους αναφέρεται στα ποσοστά που εξασφαλίζουν οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ, θεωρώ πιθανό πως οι τελευταίες, εφόσον οι πωλήσεις εξακολουθούν να υποχωρούν, θα πάψουν να βλέπουν τα πράγματα βάσει της λογικής του ποσοστού, χάριν της αντιμετώπισής τους ως απόλυτες αξίες. Στο μέτρο, δηλαδή, που θα αποφασίζουν να μειώνουν το κέρδος τους, θα μειώνονται οι τιμές, θα κρατιέται ζωντανή η ζήτηση, άρα δεν θα μειώνεται το μέγεθος του τζίρου, οπότε θα προκύπτει περίπου το ίδιο κέρδος.

Παραπλάνηση και αλήθεια
Αριστοτέλης Παντελιάδης, Διευθύνων Σύμβουλος της Μετρό

Σήμερα ο επιχειρηματικός κόσμος πατά πάνω σε κινούμενη άμμο. Οι αποφάσεις του στηρίζονται κατ’ ανάγκην όχι σε δεδομένα, αλλά σε υποθέσεις δεδομένων, που ανά πάσα στιγμή ανατρέπονται. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, δύο είναι βασικά οι κατευθύνσεις των αντιδράσεων καθενός: είτε της αμυντικής περιστολής είτε του ρίσκου, με την επίγνωση του κινδύνου της διάψευσης. Αυτό αφορά γενικά στις επιχειρηματικές επιλογές, ανεξαρτήτως αν αφορούν βιομηχανικές ή λιανεμπορικές, ελληνικές ή πολυεθνικές επιχειρήσεις.

Θεωρώ λάθος τον ισχυρισμό ότι στις σημερινές συνθήκες οι πολυεθνικές επιχειρήσεις της αγοράς μας έχουν μια «άλλη άνεση» επιλογών από τις ελληνικές. Η ρευστότητα του περιβάλλοντος αφορά τους πάντες με τον ίδιο τρόπο και η αντιμετώπισή της πρέπει να αποσυνδέεται από το αν ο επιχειρηματίας είναι Έλληνας ή ξένος. Σημασία πριν απ’ όλα έχει η οικονομική υγεία κάθε επιχείρησης ως παράγοντα της σταθερότητάς της. Άλλωστε, ποια μητρική πολυεθνικής θα διακινδύνευε να ζημιώνεται από τη θυγατρική της στην Ελλάδα, σε μια περίοδο περικοπών του κόστους διεθνώς;

Θα πείτε «οι πολυεθνικές, ωστόσο, μπορεί να έχουν στήριξη, τουλάχιστον όσον αφορά τη ρευστότητά τους». Ίσως, αλλά δεν είναι λίγες οι υγιείς ελληνικές εταιρείες που, με όλο το στρίμωγμα που αισθάνονται, λόγω της έλλειψης ρευστού, τα φέρνουν βόλτα.

Στο μεταξύ, πιστεύω, εκ των πραγμάτων θα εισρεύσουν λεφτά στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα και θα αρχίσει να ενισχύεται, επιλεκτικά έστω, η ρευστότητα της αγοράς ανεξάρτητα από την πορεία της ύφεσης. Θέλω να πιστεύω ότι αυτό θα αρχίσει να γίνεται κάπως αισθητό από τα μέσα της χρονιάς.

Άλλωστε, ελπίζω ότι οι Ευρωπαίοι πλέον αντιλαμβάνονται πως, βοηθώντας στην ανάσχεση της ύφεσης στην Ελλάδα –τώρα που γίναμε «καλά παιδιά» κατά τις υποδείξεις τους–, βοηθούν τους εαυτούς τους. Ρισκάρω και επιλέγω, λοιπόν, αυτό το αισιόδοξο σενάριο, γι’ αυτό, άλλωστε, η Μετρό συνεχίζει το επενδυτικό πρόγραμμά της προσεκτικά μεν, αλλά αντίθετη στη λογική του «παγώματος» των πρωτοβουλιών. Εκ των υστέρων θα μάθουμε αν θα δικαιωθούμε.

Το κακό, όμως, στην περίπτωση που διαψευστούμε, δεν είναι ότι θα κληθούμε να πληρώσουμε το κόστος ενός επιχειρηματικού ρίσκου, αλλά ότι η τυχόν επιβεβαίωση ενός άσχημου σεναρίου εξελίξεων θα σημάνει περισσότερες οδύνες συνολικά για τη χώρα...

Αιματηρές περικοπές κόστους
Μου κάνει εντύπωση η εκτίμηση πως οι αλυσίδες του κλάδου μας καθυστερούν, τάχα, να προσαρμοστούν στο περιβάλλον ρευστότητας που ταλαιπωρεί όλη την αγορά. Ήδη για δεύτερο χρόνο φέτος μαίνεται στην αγορά του κλάδου ο «πόλεμος τιμών», με άμεση επίπτωση τον περιορισμό των περιθωρίων κέρδους των επιχειρήσεων και γι΄αυτό κάποιες αλυσίδες δεν άντεξαν, ενώ ορισμένες βρίσκονται σε οριακή κατάσταση. Εκτός αυτού οι περικοπές στο λειτουργικό κόστος των επιχειρήσεών μας είναι προφανείς σε όλους όσοι μελετούν τους ισολογισμούς μας.

Ειδικότερα, επισημαίνω ότι τα έξοδά μας συγκρατούνται ως ποσοστό επί του τζίρου μας υπό συνθήκες πτώσης των πωλήσεων ανά τετραγωνικό μέτρο χώρου πώλησης και αύξησης μιας σειράς παραμέτρων του κόστους, όπως π.χ. το κόστος ενέργειας (το μόνο που έχει μειωθεί κάπως είναι το κόστος των ενοικίων...).

Επομένως, οι αλυσίδες καταφέρνουν να συγκρατούν με αιματηρή προσπάθεια τα κόστη τους αντίθετα προς τη φυσιολογική τάση της διόγκωσής τους. Άρα, δεν επαφίενται για την ισορροπία τους ούτε στη μείωση των τιμών της βιομηχανίας ούτε στην αύξηση των παροχών των προμηθευτών τους, και ο περί του αντιθέτου ισχυρισμός είναι παραπλανητικός.

Μείωση παροχών: Θα ήταν παράλογο!
Υποψιάζομαι ότι πίσω από τέτοιες παραπλανήσεις κρύβεται η ελπίδα των προμηθευτών να μειωθεί το μέγεθος των παροχών τους προς το λιανεμπόριο. Αλλά ειδικά σε τέτοιες συνθήκες θα ήταν παράλογο και να το συζητούμε! Η μείωση των παροχών αντί μείωσης στις τιμές ραφιού θα έφερνε ανατιμήσεις! Το «γιατί» είναι απλό: Η μείωση των παροχών θα αύξανε αυτομάτως το καθαρό κόστος, οπότε με τον ίδιο αυτόματο τρόπο θα αύξανε και η τελική τιμή πώλησης ως αντιστάθμισμα στην ανάπτυξη του κόστους!

Οι σχέσεις των δύο πλευρών εξελίσσονται ομαλά και δεν βλέπω το λόγο των μεταξύ μας εντάσεων αφ’ ης στιγμής έχει γίνει σε όλους μας σαφές ότι μόνο με τη συνεργασία μπορούμε και τα κόστη να συμπιέζουμε και να πείθουμε τον καταναλωτή να ψωνίζει. Γιατί αυτό είναι το κοινό μας πρόβλημα: ο πελάτης θέλει να ψωνίζει, λεφτά δεν έχει! Αν υπάρχει ένα σοβαρό σημείο τριβής στις σχέσεις των δύο πλευρών, αυτό είναι ασφαλώς ο χρόνος πληρωμής των προμηθευτών.

Όμως, τούτο δεν μας αφορά ως κλάδο ει μη μόνο κάποιες εταιρείες του...

σελφ σερβις (T. 415)
« 1 2 3 »
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Δείτε ακόμη...

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σήμερα

Αυτοί που διάβασαν αυτό διάβασαν επίσης

Τα πιο δημοφιλή Topics

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε αυτήν την ενότητα

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε άλλες ενότητες

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Συνεντεύξεις / Πρόσωπα

 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Topics

Αγορά

Τεχνολογία

Τρόφιμα/Ποτά

Ενέργεια/Περιβάλλον

Μεταφορές/Logistics

Εκπαίδευση

Υγεία/Ομορφιά

Ευρωπαϊκή Ένωση

©2017 Boussias Communications, all rights reserved. Κλεισθένους 338, 153 44 Γέρακας, info@boussias.com, Τ:210 6617777, F:210 6617778

ATCOM PRODUCTION